MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Archief voor de tag “zorgen”

Mantelzorgen is soms pijnlijk

Wat is het toch moeilijk als je (schoon)moeder op 2 uur rijden in een verpleeghuis ligt en het niet helemaal lekker gaat. Langzaam aan het herstellen is van een grote operatie en zien dat er een terugval is waarbij ze vooral psychische last van heeft.

Je gaat er vanuit dat er goede zorg en begeleiding aanwezig is zodat er echte aandacht is voor haar. Echte aandacht hebben voor je bewoner, dat is waar ik op hamer als ik trainingen geef in ons verpleeghuis. Zie en ken je bewoner!

Als je dan zelf van de ene zuster dit hoort en van de ander dat………dan maakt het verdrietig dat je zelf niet ‘even’ langs kunt gaan om te zien hoe het gaat. Ongetwijfeld zullen ze hun best doen, daar ga ik altijd van uit. Maar toch……..voelt het soms niet goed.

We merken, zeker als we in het verpleeghuis zijn, dat ze hun best doen en dat ze ook bang zijn om het niet goed te doen en daarop afgerekend te worden. Je ziet het en je hoort het om je heen. Daar helpt alle media rond de ouders van staatsecretaris van Rijn ook niet echt bij.

Konden we maar met zijn allen de kwaliteit van zorg verbeteren en zorgen voor rust in de verpleeghuizen. Maar het aller belangrijkste is toch wel dat je echte aandacht geeft aan je bewoner en je hierin niet laat afleiden door angst, werkdruk of wat dan ook!

Dan doet mantelzorgen misschien iets minder pijn!

IMG_0592.PNG

Sparen voor mijn oude dag?

Gisteren was het grote nieuws op TV en in alle kranten. De RVZ gaf aan dat burgers zelf hun oude dag moeten organiseren. Omdat de zorg onbetaalbaar wordt, is het belangrijk dat burgers al vroeg in het leven voorzorgsmaatregelen treffen. We moeten meer privaat investeren, dus op jonge leeftijd gaan sparen voor de oude dag.

Laat ik nu gedacht hebben dat ik dat al deed via de pensioengelden! Vanaf mijn 25e levensjaar spaar ik voor mijn ‘oude dag’. Dat sparen is bedoelt voor als ik 65 ben en niet meer hoefde te werken. Hiervoor spaar ik via de PGGM, een pensioenuitvoeringsorganisatie. Zij helpen mij bij het realiseren van een waardevolle toekomst. Of toch niet?

‘Niet zo pessimistisch Gerda’, spreek ik mezelf tegen. ‘Je krijgt er ook wat voor terug!’ Ik kan zelf in de toekomst bepalen hoe mijn zorg eruit ziet. Ik krijg hulp van de huisarts en wijkverpleegkundige om een gedegen zorgverklaring op te zetten en de overheid zorgt voor goede informatie met tips op het gebied van wonen, vitaliteit, leefstijl, zorg, financiën en sociaal netwerk. Mijn sociale netwerk wordt dus ook belangrijk? Gelukkig besteed ik voldoende aandacht aan netwerken. Zo heb ik contacten in de gemeente, bezoek ik trainingen en bijeenkomsten en hierdoor leer ik veel mensen kennen. Maar hebben deze mensen mij later ook nog in beeld? Zouden ze boodschappen voor me willen doen, mijn huis schoonmaken en mij een schone luier en injecties willen geven?

Ik moet dus gaan netwerken met jonge kinderen, vrijwilligster worden op een peuterspeelzaal en die kinderen aan me blijven binden! Zij willen me later misschien wel helpen.

Het goede nieuws van de nieuwe regeling is dat men heeft besloten om het collectieve arrangement vooral te richten op niet-redzame ouderen en deze te beperken tot zware zorgvragen of door ouderen die hun zorg zelf regelen te belonen.

De dag dat ik 52 jaar wordt nadert met rasse schreden. Ik ben niet meer zo piep en uiteraard spaar ik net als vele andere Nederlanders. Ik spaar voor wensen die ik heb en ik spaar voor onvoorziene uitgaven. Het gespaarde geld benut ik dan ook altijd voor dit soort doelen.

Weet je wat ik ga doen? Ik ga vanaf nu sparen voor mijn oude dag, lijkt me wel zo verstandig!!

Berichtnavigatie