MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Archief voor de tag “teamcoach”

Pak jij je verantwoordelijkheid op in je werk?

Vandaag kwam ik iemand tegen die ik lange tijd niet gesproken had. Na beleefdheden uitgewisseld te hebben over hoe het met ons ging en nadat de gebruikelijke ditjes en datjes aan de orde waren geweest, spraken we verder.

Ja, ze werkte nog als manager in een verpleeghuis. Nee, ze vond er niets meer aan! Veel druk van ‘boven en beneden’ vertelde ze. Ze had het wel gehad. Van baan veranderen? Hoe ik dat in deze tijd kon vragen zei ze vinnig. Zo makkelijk vind je geen nieuwe baan en zeker niet op mijn leeftijd. Onlangs is ze 52 geworden vertelde ze mij.

Duizenden gedachten gingen door mijn hoofd. ‘Wat is ze verzuurd geworden zeg!’ Jee, wat jammer, vroeger was ze echt een bevlogen mens , hoe heeft ze dit laten gebeuren?’

werk waar je van houd

Bevlogenheid. Een onderwerp wat me erg aanspreekt. Ik zie het ook  in onze organisatie, dat er mensen werken die hun passie kwijt zijn en zichzelf de dag doorsleuren. Klagen en mopperen over werkdruk, vervelende collega’s of lastige bewoners. Iedereen maakt momenten mee dat je er ‘even’ geen zin meer in hebt. Maar, als dit langdurig wordt moet je je eigen verantwoordelijkheid oppakken en wat doen! Dat dit niet zo makkelijk is, weet ik als geen ander. Ook ik dacht anderhalf jaar: ‘deze baan is het niet meer, maar wat dan?’

Ik pakte de bal op en had geluk dat mijn werkgever met me mee dacht en me de kans gaf mijn passie te zoeken. Volgens mij moet je jou geluk zelf zoeken en niet wachten tot het op je af komt!

Dus, wees geen slachtoffer van jezelf in je werk. Doe wat aan de dingen waar je tegen aan loopt. Afgelopen week was Meldpunt op Tv. Daar ging het over slechte zorg in verpleeghuizen. Al twitterend ‘sprak’ ik met iemand die het net als ik belangrijk vindt dat, je iets gaat doen, als je ergens niet tevreden over bent. Angst om het ter sprake te brengen is een veelgehoord excuus. Ik werk nu sinds februari als teamcoach en in  trainingen, intervisie of gesprekken probeer ik de ‘onderkant’ of beter gezegd de mensen op de werkvloer sterker te maken. Kom voor jezelf of je bewoners op. Praat erover. Benoem de feiten en laat je emoties daarbij niet in de weg staan.

Zoek de liefde van je vak weer op. Doe de dingen waar je energie van krijgt. Uiteraard zijn er altijd facetten die je niet zo leuk vindt. Als je je focust op energie gevende werkzaamheden, geniet je echt veel meer in je werk. En….niet minder belangrijk, als jij geniet, genieten de bewoners die je verzorgt ook meer! En daarom zijn we toch in de zorg gegaan?

Wil je hier eens over praten? Doen! Voor tips mag je me mailen, maar doe wat!!

Advertenties

Feedback……

‘Ik vind dat je dit niet slim heb aangepakt’ of ‘doe nou eens rustig, je maakt iedereen in de war!’

Feedback; een ander teruggeven wat je ziet of opmerkt. Hoe doe je dat zonder dat diegene die je feedback geeft, je gelijk een bitch vinden? Dit soort vragen krijg ik regelmatig. Medewerkers die collega’s feedback willen geven. Werkbegeleiders die leerlingen of stagiaires moeten corrigeren.

Als teamcoach spreek ik veel medewerkers. Individueel of teams tijdens ontwikkelbijeenkomsten of tijdens intervisie. Feedback ontvangen en geven. Het blijft een moeilijk onderdeel van communicatie. Sommige medewerkers slikken veel in met als gevolg dat ze zich van binnen opwinden of met andere collega’s gaan roddelen. Dat geeft stress. Stress als je, je van binnen ergert of stress als diegene over wie je roddelt naar je toe komt met een opgewonden gezicht.

Ik begin vaak met vragen hoe ze het zelf vinden als ze feedback krijgen. Of ze positieve feedback ook echt horen en daar de ander voor bedanken. Ze wimpelen het vaak af met: ‘ach, wat ik deed stelt niet veel voor’ of ‘het viel wel mee hoor.’ Vaak verdwijnt positieve feedback snel uit je gedachten en dat is jammer, je krijgt deze vaak echt gemeend.

Opbouwende feedback of ‘negatieve’ feedback krijgen valt ook niet mee. Als je al een beetje geïrriteerd bent, dan valt dat soms behoorlijk verkeerd. Sommige klimmen meteen in de gordijnen en geven lik op stuk. Anderen voelen zich dan onzeker en kruipen in hun schulp.

Mensen vinden feedback geven vaak moeilijk. Ze zijn bang voor de reacties van anderen. Bang dat ze een felle reactie terug krijgen of dat er achter hun rug over hen gepraat word. En dan geven ze het vaak niet, met als gevolg…….

feedback1

Feedback geven is moeilijk, maar is wel te leren. Leren door het te doen en merken dat het geen negatieve gevolgen hoeft te hebben. Als je het op de juiste manier doet. En goed oplet hoe de ander reageert (verbaal en non-verbaal) en dat vervolgens ook benoemen. Vertellen wat de reactie met jou doet en daar samen over praten. In dialoog gaan om vervolgens afspraken met elkaar te maken.

Het klinkt vaak zo makkelijk. Ik praat er veel met mensen over. Ik vraag hoe ze anderen feedback geven en geef vervolgens voorbeelden hoe het ook anders kan. Doe soms kleine rollenspellen. Wat ik leuk vind om te merken, is dat mensen een situatie met mij doorspreken om zich voor te bereiden. En dat ze het daarna ook doen. Dan krijg ik vaak een mail met de woorden: ‘ik heb het gedaan!’ Het gaat niet altijd direct goed en dan praten we er verder over. Ik probeer te bereiken dat mensen door te oefenen met simpele kwesties hun zelfvertrouwen verhogen en steeds een stapje verder gaan.

Fantastisch werk. Ik ga dan ook graag deze gesprekken aan. Ik werk weinig met modellen, maar zet mijn intuïtie veel in. Dit soort gesprekken geven me enorm veel energie en dat is mooi meegenomen.

Ik heb het zelf ook moeten leren en af en toe vind ik het zelf ook super lastig. Dat geef ik dan ook aan mensen mee.

feedback 2

Feedback en luisteren (echt luisteren) naar de ander heeft wat mij betreft veel met elkaar te maken. Daarover volgende keer meer!

Werken als teamcoach

‘Elk nadeel heb ze voordeel’ is een gevleugelde Cruijffiaanse uitspraak.

Ik heb de afgelopen tijd geleden onder een Writer’s Block. Het schrijfproces verloopt meestal onwillekeurig. Je bent, als je schrijft, afhankelijk van factoren die je niet altijd onder controle hebt. Dat bracht mij tot een verlies van inspiratie.

Voornamelijk schrijf ik op mijn blog over zorggerelateerde zaken en sinds ik mijn nieuwe baan heb weet ik niet meer waar ik over kan schrijven. Geen leuke baan dan? Ja zeker wel, daar zit het niet in! Ik twijfel erg over wat ik wel of niet kan schrijven. Meestal zijn het toch vertrouwelijke zaken en die hang je niet graag aan de grote klok. Je wilt tenslotte niemand schaden. Lastig hoor. Als er iemand tips heeft zou het fijn zijn als je die met me wilt delen.

Vanmiddag heb ik gewerkt aan de voorbereidingen voor een teammiddag die ik morgen ga verzorgen. Dat is leuk om te doen. Wat ik wel merk is dat ik nog routine moet opbouwen in mijn huidige werk. Leiding geven aan een team of aan een vestiging, wat ik de afgelopen jaren heb gedaan, is toch even heel iets anders dan iemand coachen, intervisie verzorgen of een teammiddag organiseren. Een uitdaging is het wel. Ik ga eerst goed nadenken wat het doel van mijn ‘werkklus’ is, om vervolgens de juiste methode te kiezen van waaruit ik wil werken. (Alhoewel ik niet van de methoden ben). Op mijn coachopleiding heb ik geleerd om te werken vanuit mijn intuïtie. Niet te veel modellen of vragen opstellen, maar luisteren naar mijn gevoel. Beter gezegd luisteren naar mijn buik. Dat zet ik ook regelmatig in als ik met iemand in gesprek ben. Hoe voelt de ander aan, wat pak ik op van de ander? En daar op inspelen met open vragen. Ik mag dus een OEN zijn. Open, eerlijk en nieuwsgierig.

Toch moet ik voor mezelf en zeker voor een hele middag, wel een programma maken, zodat de middag gevuld is. Wat ik ook geleerd heb, is stiltes inbouwen. Je hoeft niet doorlopend met de mensen in gesprek te zijn. Het is ook goed als, iemand waar ik mee praat, de gelegenheid heeft om even bij zichzelf te blijven. Even naar ‘binnen’ te gaan. Al is dat nog niet zo gewoon in onze organisatie en in de huidige maatschappij.

‘Elk nadeel heb ze voordeel…..waar sloeg dat ook al weer op?’ ‘Oh ja, op mijn Writer’s Block natuurlijk.’ Ik probeer in het vervolg over de thema’s te schrijven waar ik mee bezig ben. En het voordeel?? Dat ik niet op routine vaar en steeds weer even moet stilstaan bij wat ik met wie ga ondernemen. Goed voor de hersens!

Berichtnavigatie