MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Archief voor de tag “feedback”

Knettert het wel eens in jou team?

foto

Onlangs vertelde een medewerker mij dat ze met grote regelmaat  heel erg gefrustreerd raakt van sommige collega’s uit haar team. Als voorbeeld noemde ze: ‘ik spreek met een bewoner af dat hij op zijn eigen kamer mag ontbijten als hij dat wil.’Na de ochtendzorg gegeven te hebben zei ik tegen de bewoner dat mijn collega binnen 10 minuten zijn ontbijt kwam brengen. Na een kwartier moest ik even iets uit de algemene huiskamer halen en tot mijn verbazing zie ik daar de bewoner aan een tafel zitten achter zijn ontbijt. We keken elkaar aan en zeiden niets.

 Ik zag in zijn ogen het verwijt: ‘jij had me toch iets belooft?’

‘Snap je dat ik me dan zeer gefrustreerd voel en me voor schut voel staan bij die bewoner??’ ‘Dat kan ik me heel goed voorstellen ’ zei ik. ‘Wat zei je collega toen je vroeg hoe dat nu kon gebeuren?’ ‘Ik heb het maar zo gelaten en ben er niet over begonnen, het overkomt me wel vaker en ik maak het vaak alleen maar erger voor mezelf’, snap je? ’kreeg ik als antwoord.

Ik moest direct aan dit voorval denken toen ik vanochtend een artikel las op één vandaag.

Mark Rutte gaf ons land een therapeutische tip: “t Knettert soms”, zo vatte premier Rutte het politieke onweer van de vorige weken samen.  ‘Elkaar de waarheid zeggen, af en toe uit je vel springen, kortom, afreageren, is goed voor ’n mens.’

Wat vind jij daarvan? Vind jij ook dat dit mag gebeuren om vervolgens weer door te gaan met waar je als team mee bezig bent? De journalist schreef ‘Rutte opent waarschijnlijk steevast zijn maandagochtend vergadering met de opmerking: ‘Gisteren is voorbij, we laten ons door niets en niemand gek maken’. Dat is een benadering in de trant van: ‘niks-aan-de-hand-alles-waait-over’.

Dat kan soms  prima werken, maar laat je dan niet iets liggen? Creëer je op deze manier dan niet een sfeer als hierboven beschreven? Dat een medewerker ‘te moe’ is om met een collega in gesprek te gaan omdat er toch niets verandert?

Wat vind jij?

–          mag het knetteren in een team?

–          moet er dan juist wel of niet over nagepraat worden?

–          is knetteren beter dan op de juiste manier feedback geven en samen in gesprek gaan over hoe het ook anders kan?

Kortom, geef je mening op dit blog, dit mag ook anoniem hoor.

Advertenties

Feedback……

‘Ik vind dat je dit niet slim heb aangepakt’ of ‘doe nou eens rustig, je maakt iedereen in de war!’

Feedback; een ander teruggeven wat je ziet of opmerkt. Hoe doe je dat zonder dat diegene die je feedback geeft, je gelijk een bitch vinden? Dit soort vragen krijg ik regelmatig. Medewerkers die collega’s feedback willen geven. Werkbegeleiders die leerlingen of stagiaires moeten corrigeren.

Als teamcoach spreek ik veel medewerkers. Individueel of teams tijdens ontwikkelbijeenkomsten of tijdens intervisie. Feedback ontvangen en geven. Het blijft een moeilijk onderdeel van communicatie. Sommige medewerkers slikken veel in met als gevolg dat ze zich van binnen opwinden of met andere collega’s gaan roddelen. Dat geeft stress. Stress als je, je van binnen ergert of stress als diegene over wie je roddelt naar je toe komt met een opgewonden gezicht.

Ik begin vaak met vragen hoe ze het zelf vinden als ze feedback krijgen. Of ze positieve feedback ook echt horen en daar de ander voor bedanken. Ze wimpelen het vaak af met: ‘ach, wat ik deed stelt niet veel voor’ of ‘het viel wel mee hoor.’ Vaak verdwijnt positieve feedback snel uit je gedachten en dat is jammer, je krijgt deze vaak echt gemeend.

Opbouwende feedback of ‘negatieve’ feedback krijgen valt ook niet mee. Als je al een beetje geïrriteerd bent, dan valt dat soms behoorlijk verkeerd. Sommige klimmen meteen in de gordijnen en geven lik op stuk. Anderen voelen zich dan onzeker en kruipen in hun schulp.

Mensen vinden feedback geven vaak moeilijk. Ze zijn bang voor de reacties van anderen. Bang dat ze een felle reactie terug krijgen of dat er achter hun rug over hen gepraat word. En dan geven ze het vaak niet, met als gevolg…….

feedback1

Feedback geven is moeilijk, maar is wel te leren. Leren door het te doen en merken dat het geen negatieve gevolgen hoeft te hebben. Als je het op de juiste manier doet. En goed oplet hoe de ander reageert (verbaal en non-verbaal) en dat vervolgens ook benoemen. Vertellen wat de reactie met jou doet en daar samen over praten. In dialoog gaan om vervolgens afspraken met elkaar te maken.

Het klinkt vaak zo makkelijk. Ik praat er veel met mensen over. Ik vraag hoe ze anderen feedback geven en geef vervolgens voorbeelden hoe het ook anders kan. Doe soms kleine rollenspellen. Wat ik leuk vind om te merken, is dat mensen een situatie met mij doorspreken om zich voor te bereiden. En dat ze het daarna ook doen. Dan krijg ik vaak een mail met de woorden: ‘ik heb het gedaan!’ Het gaat niet altijd direct goed en dan praten we er verder over. Ik probeer te bereiken dat mensen door te oefenen met simpele kwesties hun zelfvertrouwen verhogen en steeds een stapje verder gaan.

Fantastisch werk. Ik ga dan ook graag deze gesprekken aan. Ik werk weinig met modellen, maar zet mijn intuïtie veel in. Dit soort gesprekken geven me enorm veel energie en dat is mooi meegenomen.

Ik heb het zelf ook moeten leren en af en toe vind ik het zelf ook super lastig. Dat geef ik dan ook aan mensen mee.

feedback 2

Feedback en luisteren (echt luisteren) naar de ander heeft wat mij betreft veel met elkaar te maken. Daarover volgende keer meer!

Terugvoer…..

Ik was er even niet. Even niet online……

Morgen kun je weer een blog lezen en deze keer is het thema: ‘terugvoer’. Dit is de Afrikaanse vertaling van feedback.Feedback

                                                            Tot morgen!

Het moeilijkste van samenwerken is ………..

Het moeilijkste van samenwerken in een team is: ‘samenwerken met anderen.’

‘Ik kan me zo ergeren aan mijn collega’s of waarom doen mijn collega’s niet gewoon wat er gedaan moet worden?’ ‘Ik zit er over te denken om een andere baan te zoeken, er is bij ons niet samen te werken’. Dit soort opmerkingen hoor je regelmatig in teams en dat is toch zo jammer. Bakken energie raken er door verloren en bovendien verlies je je werkplezier.

Bijna iedereen die in een team werkt, weet van de afspraken rondom communicatie. Feedback geven en ontvangen is belangrijk als je met een club mensen samen werkt. Maar waarom gebeurt het dan zo weinig? Zijn we bang om niet aardig gevonden te worden of bang dat we buiten de groep vallen? Bang om je baan te verliezen? Is de moed je inmiddels in de schoenen gezakt en denk je: ‘laat maar, ik zit mijn tijd wel uit?’ Dan verlies je je motivatie en lukt samenwerken helemaal niet meer.

Wie herkent dit niet? Ik heb jaren aan teams leidinggegeven en was zelf ook onderdeel van teams en tot nu toe kwam ik het overal tegen. Of je nu op een hoog niveau werkt of lager in een organisatie, je merkt dat het overal voorkomt. Goede samenwerking is niet altijd vanzelfsprekend.

Soms is een onduidelijke rolverdeling de oorzaak van scheve onderlinge verhoudingen. Ook kan het zijn dat er verschillende opvattingen bestaan over het doel van het team, wat er toe leidt dat werkafspraken regelmatig niet worden nagekomen.

Soms ook zijn er allerlei opvattingen en aannames die iemand in de weg zitten.

iceberg

Neem de ijsberg waarmee een mens vaak vergeleken wordt. Boven de waterlijn bevindt zich het topje van deze ijsberg. Het grootste deel van de ijsberg bevindt zich echter onder de waterlijn en is niet zichtbaar. Boven water zie je het gedrag, de kennis en de vaardigheden. Onder de waterlijn zit dat wat vaak niet uitgesproken wordt (meestal onbewust). Dit heeft te maken met je zelfbeeld, normen en waarden, eigenschappen en motieven.

Ik krijg altijd energie om met teams te werken en te kijken naar wat er anders zou kunnen en hoe je dat kan bewerkstelligen. Ik werk graag met de doelmatigheidspiramide waarin je van boven naar beneden werkt en met elkaar de zaken maakt.

teamdoelmatigheidsmodel

En de ijsberg? Die neem ik altijd mee om mensen bewust te maken van wat er vaak niet uitgesproken wordt.

Ik kom graag nog eens terug met een casus…………..!

Berichtnavigatie