MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Archief voor de tag “Bevlogenheid”

Pak jij je verantwoordelijkheid op in je werk?

Vandaag kwam ik iemand tegen die ik lange tijd niet gesproken had. Na beleefdheden uitgewisseld te hebben over hoe het met ons ging en nadat de gebruikelijke ditjes en datjes aan de orde waren geweest, spraken we verder.

Ja, ze werkte nog als manager in een verpleeghuis. Nee, ze vond er niets meer aan! Veel druk van ‘boven en beneden’ vertelde ze. Ze had het wel gehad. Van baan veranderen? Hoe ik dat in deze tijd kon vragen zei ze vinnig. Zo makkelijk vind je geen nieuwe baan en zeker niet op mijn leeftijd. Onlangs is ze 52 geworden vertelde ze mij.

Duizenden gedachten gingen door mijn hoofd. ‘Wat is ze verzuurd geworden zeg!’ Jee, wat jammer, vroeger was ze echt een bevlogen mens , hoe heeft ze dit laten gebeuren?’

werk waar je van houd

Bevlogenheid. Een onderwerp wat me erg aanspreekt. Ik zie het ook  in onze organisatie, dat er mensen werken die hun passie kwijt zijn en zichzelf de dag doorsleuren. Klagen en mopperen over werkdruk, vervelende collega’s of lastige bewoners. Iedereen maakt momenten mee dat je er ‘even’ geen zin meer in hebt. Maar, als dit langdurig wordt moet je je eigen verantwoordelijkheid oppakken en wat doen! Dat dit niet zo makkelijk is, weet ik als geen ander. Ook ik dacht anderhalf jaar: ‘deze baan is het niet meer, maar wat dan?’

Ik pakte de bal op en had geluk dat mijn werkgever met me mee dacht en me de kans gaf mijn passie te zoeken. Volgens mij moet je jou geluk zelf zoeken en niet wachten tot het op je af komt!

Dus, wees geen slachtoffer van jezelf in je werk. Doe wat aan de dingen waar je tegen aan loopt. Afgelopen week was Meldpunt op Tv. Daar ging het over slechte zorg in verpleeghuizen. Al twitterend ‘sprak’ ik met iemand die het net als ik belangrijk vindt dat, je iets gaat doen, als je ergens niet tevreden over bent. Angst om het ter sprake te brengen is een veelgehoord excuus. Ik werk nu sinds februari als teamcoach en in  trainingen, intervisie of gesprekken probeer ik de ‘onderkant’ of beter gezegd de mensen op de werkvloer sterker te maken. Kom voor jezelf of je bewoners op. Praat erover. Benoem de feiten en laat je emoties daarbij niet in de weg staan.

Zoek de liefde van je vak weer op. Doe de dingen waar je energie van krijgt. Uiteraard zijn er altijd facetten die je niet zo leuk vindt. Als je je focust op energie gevende werkzaamheden, geniet je echt veel meer in je werk. En….niet minder belangrijk, als jij geniet, genieten de bewoners die je verzorgt ook meer! En daarom zijn we toch in de zorg gegaan?

Wil je hier eens over praten? Doen! Voor tips mag je me mailen, maar doe wat!!

Zelfcompassie en bevlogenheid

Gisteren was ik aanwezig op een expertmeeting met als onderwerp: ‘tussen ziel en zakelijkheid.’

Binnenkort meer over deze club van actieve mensen

De dag werd georganiseerd door de organisatie Com-Passion For Care. Het was een interessante dag en ik ging met een hoofd, vol voer tot nadenken, weer huiswaarts.

De dag draaide om zelfcompassie en bevlogenheid. In de ochtenduren waren er een aantal Nederlandse en buitenlandse deskundigen die hierover spraken. Sommige echt vanuit het hart en anderen met wetenschappelijke onderbouwingen, een mooi contrast. In de middag spraken we in kleinere groepjes verder tijdens workshops. Het was goed om weer even helemaal los zijn van het werk en je blik naar binnen te richten. Hoe zit het met mijn compassie en bevlogenheid?

Er bleef me veel bij, ik wil graag twee dingen met jullie delen.

 –          Wist u dat maar 20% van de Nederlanders zich bevlogen voelt??

 –          Welke dingen vermenigvuldigen zich, door het met anderen te delen?

 Reageren maar!

Een nieuwe baan én uitdaging……

    

30 augustus schreef ik over bevlogenheid in je werk. Bevlogenheid  Ik heb in dat blog belooft dat ik een keer zou schrijven over mijn reis naar mijn bevlogenheid.

In totaal duurde mijn reis ongeveer 2 jaar. Ik heb een baan met veel leuke facetten, vestigingsmanager van een wooncentrum voor ouderen.  Contacten met bewoners, familieleden, medewerkers, cliëntenraad, collega’s bij Warande en ook met mensen van buiten Warande. Mijn functie was langzaam aan het veranderen.  In het begin had ik het nog niet door tot ik ineens het licht zag. Steeds vaker moest ik het bordje op mijn deur op rood zetten: ‘bezet’. Meer en meer vergaderingen, begrotingen, beleidsstukken, werken op de pc en minder contact met bewoners en medewerkers. Ik dacht in het begin van die ontdekking: ‘als eerst maar dit, dan krijg ik weer ruimte in mijn agenda’. Toen dacht ik: ‘als eerst maar dat, dan heb ik weer ruimte’. Maar de ruimte kwam niet meer terug. Ik nam die ruimte wel, maar daardoor werd mijn actielijst steeds langer ipv korter. En haalde ik de achterstand van het werk thuis op de pc maar weer in.

Kortom, ik moest een knop in mezelf omzetten en ‘gewoon’ mijn werk doen. Uiteindelijk dacht ik bij mezelf: ‘en nu?’ Krijg ik nog genoeg energie van dit werk en voel ik nog bevlogenheid? Uiteindelijk ging ik in gesprek met mijn leidinggevende, Raad van Bestuur. Ik kreeg loopbaancoaching aangeboden om te ontdekken of ik nog energie kon halen uit mijn werk of dat iets anders beter bij mij zou passen. De loopbaangesprekken duurde ‘even’. Wie mij wat beter kent, weet dat ik heel veel dingen leuk vindt, dus hopte ik van de ene passie naar de andere passie. Uiteindelijk viel het kwartje. Ik ging een opleiding volgen tot professionele coach. Wat was dat een goede opleiding! Aan de ene kant, leerde ik mezelf in sneltempo kennen en aan de andere kant dacht ik: ‘dit wil ik ook met andere mensen doen’. Mensen helpen om bewust te worden van zichzelf. Bewust worden van je goede kwaliteiten, minder goede kwaliteiten, kansen in het leven pakken, problemen niet uit de weg gaan maar een oplossing zoeken. Een oplossing die er niet altijd is lijkt lastig, maar leren accepteren en een oplossing zoeken, kan ook fijn zijn. En zo zijn er nog tal van zaken die je tegenkomt in je leven die je wilt veranderen. Een van de belangrijkste: ‘volg je hart’.

Coaching is heerlijk, ook om te mogen ondergaan. Iets wat je eigenlijk altijd wilt behouden. En toch moest ik ermee stoppen. De tijd was om, maar ik wist wel wat mij na aan het hart ligt, ik was eruit! Weer in gesprek met mijn leidinggevende en ineens overkwam het me. Mijn wens ging in vervulling, ik kreeg een andere functie aangeboden, Top!!

Vanaf ongeveer januari, als mijn opvolging is geregeld, ga ik bij personeelszaken werken als teamcoach. Een nieuwe functie bij Warande. Een functie met veel mogelijkheden; interimmanager voor drie dagen per week (als dat aan de orde is), teams mag ik coachen, individuele coaching, mogelijk intervisie. Verder krijg ik de volgende projecten mee; zingeving en gedeeld leiderschap.

Als dit soort dingen mijn passie geen nieuw leven inblazen……vul zelf maar in. Ik blaak van energie, mijn hoofd tolt van de ideeën en ……ik heb er reuze zin in! Blij met mijn ‘baas!’

Ik kan iedereen adviseren om af en toe eens bij jezelf te rade te gaan en te denken: ‘hoe ervaar ik mijn leven, mijn werk, mijn vrienden, familie e.d.?’ Stilstand is achteruitgang en leef je leven!!

Mijn volgende blogje gaat over de reacties die ik kreeg, eigenlijk over de hoeveelheid gesprekken die ik sinds iedereen het weet volg en hoe intens ik ineens gesprekken voer met mensen op het werk. Dus……kom nog eens langs of neem een abonnement op mijn blog. Gratis en voor niets.

Bevlogenheid; wanneer ga jij blij naar huis, na een dag werken?

Bevlogenheid??

Afgelopen dinsdagavond heb ik een zeepkistbijeenkomst georganiseerd voor alle medewerkers. Het thema was ’bevlogenheid in je werk.’

Heerlijk die bijeenkomsten. Met medewerkers in gesprek om nu eens niet te praten over werkprocessen of resultaten. ‘Gewoon’ elkaar ontmoeten en met elkaar werken aan iets gemeenschappelijks. Eerdere bijeenkomsten waren ook thematisch, bv. het thema werkdruk is een keer aan bod geweest, ballen (werkzaamheden) omhoog houden en vervolgens leren loslaten. Dit deden we met jongleerballen en wat was dat moeilijk! Goed te vergelijken met zaken in je dagelijkse leven durven loslaten, valt ook niet meeJ. Ook kwam het onderwerp samenwerken op een eerdere bijeenkomst voorbij.  Het doel van deze avonden is ontmoeten en open en eerlijk met elkaar van gedachten wisselen. En daar ook nog wat van leren ook. Mooi meegenomen.

Dit keer bevlogenheid in je werk. Een onderwerp die mij al jaren bezighoudt. Je kunt de mooiste baan hebben die je aanzien geeft. Of een baan hebben waar je zakken geld mee verdient. Of je kiest een baan die je met je vinger in je neus doet. Het klinkt allemaal lekker toch? Tenminste, als je van aanzien houdt, of in je geld wilt kunnen zwemmen of weinig moeite hoeven te doen om je dag door te komen, lekker luieren dus.

Zeg eens eerlijk, is er iemand die dat zou willen? Ik durf te zeggen dat ik dat niet fijn vindt. Ik wil moeite moeten doen om mijn werk goed uit te voeren. Dus, ik heb uitdaging nodig. Aanzien heb ik niet nodig, voel ik mij als directeur beter als een huishoudelijke hulp? Echt niet! Veel geld verdienen? Salaris heeft iedereen nodig. En het is fijn als je niet elk dubbeltje hoeft om te keren om iets uit te geven. Maar ik weet ook heel goed, dat geld niet gelukkig maakt, wel dat het handig is om het te hebbenJ Dus wat heb ik in mijn werk nodig? Juist, bevlogenheid en passie.

We spraken over de taakeisen die je in je werk hebt en waar het toe kan leiden als je langere tijd te hoge taakeisen hebt, zonder dat je uit kunt rusten. We spraken over energiebronnen en persoonlijke hulpbronnen die bijdragen aan je bevlogenheid. Ik vond het een geweldige avond. Iedereen was open en durfde eerlijk te vertellen over iets wat in het verleden erg moeilijk is geweest. Bijvoorbeeld, iemand heeft vertelt een keer een burn-out gehad te hebben. Iemand vertelde over zijn droom, een werkgerelateerde droom. Kortom, er werd gesproken en vooral naar elkaar geluisterd! Fantastisch vind ik. Ik voel me best bevlogen en krijg van sommige dingen vleugels. Van dit soort bijeenkomsten voor al.

Aan het eind van de avond vertelde ik over mijn reis naar bevlogenheid……..die heeft in totaal twee jaar geduurd. Ik schrijf er binnenkort over in een nieuwe blog. Ik wacht even het moment af, dat ik er over mag schrijven!

Met een wijntje en een praatje nadien, was de avond voorbij voor we het wisten. Eigenlijk zouden dit soort avonden of bijeenkomsten veel vaker moeten plaatsvinden. Je merkt ineens weer dat er een mens zit achter je collega……grapje, maar je begrijpt wel wat ik bedoel!

Als je wilt reageren? Graag!…..vertel eens wanneer ben jij blij als je naar huis gaat na een dag werken?

Ben jij bevlogen?

                                    Hoe staat het met jou bevlogenheid?

Sommige mensen hoor je regelmatig zuchten en zeggen: ‘morgen weer naar mijn werk; ik heb er echt helemaal geen zin in’ of ‘ik moet nog een heleboel was wegstrijken; een vreselijke klus vind ik dat!’

Ken jij die mensen of ben je er zelf één? Het lijkt me verschrikkelijk als je dit vaak denkt. Dan is alles wat je doet toch niets aan? Altijd maar weer moeten en geen zin hebben. Dat geeft toch geen energie? Nee, dat kost juist een heleboel energie. Dat wil toch eigenlijk niemand?

Ik was gisteren op een bijeenkomst op mijn werk voor de terugkoppeling van een onderzoek over werkdruk waarin gesproken werd over bevlogenheid. Dat sprak me erg aan.

Bevlogenheid, het woord zegt het al, geeft vleugels. Als je bevlogen bent ervaar je minder werkdruk of stress, heb je meer plezier in je werk en last but not least functioneer je beter.

En wie wil dat nou niet? Plezier in je werk hebben, energie krijgen van je werk en goed functioneren, dus tevreden klanten hebben? Ik hoor je denken, hoe kom ik dan aan die bevlogenheid? Hoe houd ik dat gevoel vast en hoe kan ik mijn bevlogenheid versterken?

Als je naar dit plaatje kijkt, dan kun je om bevlogenheid te creëren persoonlijke hulpbronnen inzetten. Wat zijn persoonlijke hulpbronnen?

  • Hoop; (uitgaan van het feit dat ook veranderingen wel goed komen)
  • optimisme;
  • weerbaarheid;
  • eigen-effectiviteit (geloof in eigen kunnen);
  • beheersingsoriëntatie (hierbij ga je uit van het goede van jezelf)
  • flexibiliteit;
  • assertiviteit;
  • pro-activiteit;
  • job-crafting (zelf je eigen werk kunnen inrichten)
  • work-life crafting (balans tussen werk en privé)

Deze persoonlijke hulpbronnen kunnen versterkt worden door steun van je leidinggevende of van je partner of een collega. Maar ook feedback helpt om je persoonlijke hulpbronnen te verstevigen.

Zelf vind ik deze ‘doordenkers’ altijd zinnig om op mijn eigen situatie toe te passen en niet alleen zinnig, maar vooral ook leuk. Ik weet uit ervaring dat ik veel energie krijg van taken die ik leuk, spannend of zinvol vindt om te doen. En ik weet maar al te goed dat mijn energie wegloopt als ik bepaalde taken niet zo leuk vind. Aan welke hulpbron of bronnen ik zou moeten werken? Dat weet ik maar al te goed: “mijn beheersingsoriëntatie (interessant woord zeg) zou ik moeten verhogen.”

Ik denk nog veel te vaak, als iets niet goed loopt bij mezelf: ‘wat had IK hierin anders kunnen doen?’ Soms is het ook goed om te denken, dat je niet alles perfect hoeft te doen, maar ook dat ‘fouten’ niet altijd door mij hoeven te ontstaan. Dat scheelt soms erg veel energie. En om hieraan te gaan werken, zal ik beter om de feedback letten die ik hierover krijg…..een mooi leerpunt!

Misschien een leuk onderwerp om eens met een paar mensen over te praten. Gewoon eens open en eerlijk zeggen waar jij bij jou persoonlijke hulpbronnen ondersteuning zou willen hebben. Wedden dat jij ook meer bevlogen raakt, als je je niet meer zo druk maakt over van alles?

Samen eens over hebben??

Berichtnavigatie