MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Archief voor de tag “aandacht”

Mantelzorgen is soms pijnlijk

Wat is het toch moeilijk als je (schoon)moeder op 2 uur rijden in een verpleeghuis ligt en het niet helemaal lekker gaat. Langzaam aan het herstellen is van een grote operatie en zien dat er een terugval is waarbij ze vooral psychische last van heeft.

Je gaat er vanuit dat er goede zorg en begeleiding aanwezig is zodat er echte aandacht is voor haar. Echte aandacht hebben voor je bewoner, dat is waar ik op hamer als ik trainingen geef in ons verpleeghuis. Zie en ken je bewoner!

Als je dan zelf van de ene zuster dit hoort en van de ander dat………dan maakt het verdrietig dat je zelf niet ‘even’ langs kunt gaan om te zien hoe het gaat. Ongetwijfeld zullen ze hun best doen, daar ga ik altijd van uit. Maar toch……..voelt het soms niet goed.

We merken, zeker als we in het verpleeghuis zijn, dat ze hun best doen en dat ze ook bang zijn om het niet goed te doen en daarop afgerekend te worden. Je ziet het en je hoort het om je heen. Daar helpt alle media rond de ouders van staatsecretaris van Rijn ook niet echt bij.

Konden we maar met zijn allen de kwaliteit van zorg verbeteren en zorgen voor rust in de verpleeghuizen. Maar het aller belangrijkste is toch wel dat je echte aandacht geeft aan je bewoner en je hierin niet laat afleiden door angst, werkdruk of wat dan ook!

Dan doet mantelzorgen misschien iets minder pijn!

IMG_0592.PNG

Advertenties

Waardering naar je medewerkers……..

Iemand wordt niet gewaardeerd omdat hij goed is; iemand wordt goed omdat hij gewaardeerd wordt!

Een waarheid als een koe!

Al jaren is dat mijn motto en nu lees ik het vandaag op de coachingskalender, zomaar. Serieus en met plezier werken. Het werkt. Het is altijd wel belangrijk dat je de balans goed in het oog houdt. Dat je niet doorslaat en alleen maar plezier maakt, maar dat ook serieus werken aandacht blijft houden.

 Ik ben hier vaak bewust mee bezig. Positieve gevoelens op het werk, zoals plezier, enthousiasme en inspiratie leveren niet alleen tevreden medewerkers op, maar het helpt ook de organisatie. Bewoners en klanten zijn meer tevreden en de medewerkers staan open voor veranderingen. Het verbetert de samenwerking en de betrokkenheid. Mensen gaan met plezier naar het werk en ervaren minder stress.

Een belangrijk punt voor managers om hier aan te denken en aan te werken. Het is belangrijk om je te focussen op wat wel goed gaat en dat te benoemen. Dan worden medewerkers weer trost op zichzelf én op de organisatie. Het is belangrijk om dit consequent te benoemen tijdens teamvergaderingen en in functioneringsgesprekken.

Dat dit soms lastig is valt niet in twijfel te trekken. Ik merk het bij mezelf en bij andere managers. Als er incidenten hebben plaatsgevonden en ik voel mezelf onder druk staan door klachten van een bewoner of diens familie, het zorgkantoor of inspectie, dan ga ik druk uitoefenen op mensen. En in die valkuil stappen is erg gevaarlijk……..je kunt kapot maken wat je in jaren hebt opgebouwd. Dus ook daar word ik me hoe langer hoe meer bewust van. Merken dat ik in die valkuil stap is voor mij elke keer weer een leermomentje. Niet erg vind ik…….een mens is nooit te oud om te leren! Ik ben ervan overtuigd, dat ooit, ooit het moment daar is dat ik niet meer in die valkuil stap! Hoop doet leven……

Ben jij manager of medewerker en herken je dit? Praat erover met je collega of leidinggevende. Eerlijk zijn duurt het langst en het is het waard. En nog een laatste vraag voor managers……..schenk jij voldoende aandacht aan je medewerkers??

Die aandacht moet uit je hart komen en niet omdat het moet, want geloof me, dan werkt het echt niet!

Moeten, moeten, van wie moet het eigenlijk?

 ‘Gerda, je moet straks eerst even naar mevrouw Y, ze zit in de problemen’ zegt ze. ‘En, oh Maria moet je vandaag echt spreken, het is heel dringend’. Ik open mijn mail en ik lees: ‘Gerda, de mail die ik je gisteren stuurde moet je vandaag echt beantwoorden’. De 2e mail ging als volgt: ‘je weet dat we bezig zijn met plan X af te ronden, het blijkt dat ik toch nog informatie van jou moet hebben, dat moet ik vandaag echt van je ontvangen, anders kan ik het niet afronden.’

Een uur later: ‘Gerda, we moeten nog steeds de checklist bespreken, laten we dat nu even doen.’ ‘Mevrouw Gerda’ zegt een bewoonster, ‘komt u zo even naar mijn appartement toe, mijn pasgeboren kleinzoon komt zo op bezoek’.

Ineens wordt het me teveel………

Ik verstop me in mijn kantoor, zet het bordje op mijn deur op bezet/rood en ga stil zitten. Even niets, even niemand. Even niets moeten……..Moeten, dat is het, daar sla ik nu van op tilt!

‘Wat las ik laatst ook al weer over moeten’, ging er door mijn hoofd heen? Ineens wist ik het weer: ‘Moeten’ is niet inspirerend, ‘moeten’ is remmend, ‘moeten’ zorgt niet voor actie……Ik bleef maar hangen in mijn opgefoktheid. Ik wil niet meer moeten. Ik wil het mogen, ik wil het willen! Ik wil niet moeten, ik wil ont-moeten!

Ik ging twee kopjes koffie halen en ben naar mevrouw Y gegaan. Wat ze met me wilde bespreken was zo opgelost en samen dronken we, pratend over haar breiwerk, onze koffie op. Daarna heb ik mijn werkzaamheden opgepakt en verder gegaan. Maar stiekem, heel diep van binnen bleef ik snel opvlambaar en moest ik goed op mezelf letten.

Thuis gekomen surfte ik wat rond op internet en zag dat ont-moeten een dubbele betekenis heeft. Ik vind hem mooi! “Ont-moeten” betekent allereerst: niet meer moeten, maar mogen en willen. Dat schept ruimte voor de tweede betekenis: het ontmoeten van jezelf en van elkaar.

Misschien moet ik mijn boeken er maar weer eens op na slaan en het weekend eens wat meer aandacht aan het ontmoeten van mezelf en mijn partner schenken!

Berichtnavigatie