MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Het is net als fietsen….

De tijd vloog door mijn handen. Als je lekker bezig bent, is algemeen bekent, dat de tijd snel gaat. Ik was benieuwd hoe het me zou bevallen, het was al zo lang geleden. Vroeg uit de veren, vrolijke muziek en ik kon gaan. Ik durf wel te zeggen dat het niet zo vaak voorkomt. Menig vrouw zal er jaloers op zijn denk ik. Toch nam ik me voor vandaag eens te gaan kijken of ik het een en ander niet verleerd was. En wat bleek, het is net als fietsen, dat verleer je ook niet.

Met armen vol wasgoed steeg ik op naar de zolderetage. Oef, dat is waar ook. Het droogrek en de droger waren helemaal vol. Waar zette ik de wasmachine ook al weer op? 3, 4, nee toch 7. Allerlei soorten wasmiddelen en ik begon te dubben. Ik las nog net niet de handleiding. Een gok dan maar. De juiste knoppen ingedrukt en…hij deed niets. Overal en aan elke knop gedraaid, deurtje open en dicht. Wat zie ik nu? Stekker eruit. Daar had ik ook eerst naar moeten kijken.

Met de mouwen opgestroopt haalde ik de was van het rek en uit de droger. Ik gooide alles op de strijkplank. Niet handig, want nu had ik geen plek meer om te strijken. De was op het, inmiddels lege droogrek gegooid. Het strijkijzer aan. Hij pruttelde wel heel erg. Geen water erin. Weer naar beneden om water te halen. Al strijkend druip ik inmiddels van het zweet. Raam van de zolder open, dat hielp even, tot ik uit mijn hemd woei. Met de keurig gestreken was naar de slaapkamer. Alles in de kast en toen, alsof ik nog helemaal fris was, de stofzuiger gepakt en boven alle kamers gezogen. Ik vergat te stoffen, ook niet slim. Dat had ik eerder moeten doen, dan maar na het stofzuigen..

De trap af naar beneden, stofzuiger in de ene hand en in mijn andere hand de stapel hand- en theedoeken. In het circus heb ik nooit gewerkt, dat bleek, ik liep ietwat instabiel, mis ik 2 traptreden en glibber zo de gang in. Languit, met alle spullen om me heen.

De kamer en de keuken onder handen genomen en uiteindelijk stortte ik op de bank. Helemaal stuk!! Alleen thuis, dus ik moet zelf koffie zetten. Al hijgend drink ik mijn koffie op, een glas ijskoud water er achteraan. Dacht ik nou echt dat het huishouden een eitje was?

Ik weet nu wel beter! Een weekje vrij is heerlijk en een dagje verstand op nul en lekker huishouden ook. Toch doe ik voortaan graag weer mijn eigen werk. Rustig achter de computer, een gesprekje hier en daar, vervolgens weer even achter de pc en een praatje.
Dáár ben ik voor geschapen, ik weet het zeker!

huishouden_doen_2

 

Ps, wat het verhaal niet vertelt is, dat ik regelmatig een leespauze nam!

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

Een gedachte over “Het is net als fietsen….

  1. Haha. Herkenbaar. Na zo’n dagje heb je voor weken weer genoeg huishouden gedaan. De leespauzes maken het nog dragelijk als beloning.

Wilt u een reactie geven?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: