MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Ik heb mijn leven geleefd

Vanmorgen bezocht ik een bewoner van ‘mijn’ wooncentrum. Een 98 jarige dame die stervende is. Helaas was een gesprek met haar niet meer mogelijk. Ik sprak echter wel met haar. Ik gaf aan dat ik het fijn vond dat haar wens nu in vervulling ging. Dat ik blij ben met het feit dat ze in het ziekenhuis besloten heeft om naar huis te gaan om hier te sterven.  Dat ik en andere collega’s op deze manier nog afscheid van haar konden nemen. Ik bedankte haar voor alles wat ze gezegd heeft tegen mij de afgelopen 7 jaar en dat ik veel van haar geleerd heb. En, natuurlijk dat ik haar zou missen. Ik wenste haar een goede reis en bleef even bij haar zitten en hield haar hand vast.

Ik heb echt veel van haar geleerd. Een vrouw die haar hele leven actief is geweest. Die zelfs actief bleef toen het op haar leeftijd steeds minder ging. Iemand die ondanks sterke vermagering en slapte in haar spieren zoveel mogelijk haar ochtendwandeling bleef maken buiten. Ondanks dat het rondje steeds korter werd, toch bleef doorgaan. En dan haar positieve inslag. Altijd opgewekt, haar ‘droge’ humor behield, zelfs in de laatste maanden. Geweldig! Vaak zei ze: ‘Gerda, ik ben een oud mens, die eigenlijk al lang dood had willen zijn, maar het mag niet van Petrus, dus ga ik door met leven. Moet ik dan gaan somberen, nee hoor, mij niet gezien!

Net kreeg ik bericht van de avonddienst dat ze is overleden. Fijn voor haar en dat meen ik. Toch laat ze een lege plek achter en dat meen ik ook!

De reden dat ik deze blog schrijf is, dat ik een ander geluid wil laten horen. Laten weten dat het niet alleen maar kommer en kwel is in verpleeg- en verzorgingshuizen. Dat werken met ouderen soms heel moeilijk en zwaar is. Maar dat het vooral mooi werk is. Werk waar je met een goed gevoel op terug kunt kijken. Werk dat er echt toe doet.

Het is soms zoeken naar een moment om tijd te maken voor een bewoner. Zoeken naar een evenwicht tussen de harde kant (budget, kwaliteit en verantwoording) en tussen de zachte kant (aandacht, echte aandacht). Keuzes maken en prioriteiten stellen.

Maar het is te leren, geloof me, het kan! Volgend jaar hoop ik in mijn nieuwe functie als teamcoach bij Warande, dit soort dingen onder de aandacht te brengen. Dat nog veel meer mensen het zoeken leren. Op zoek gaan naar evenwicht tussen de harde én zachte kant.

Zoek je mee?

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

8 gedachten over “Ik heb mijn leven geleefd

  1. Louisa Bosker op schreef:

    Prachtig verhaal Thanks
    Ja ik doe mee om werken vanuit aandacht heel gewoon te maken..
    Juist hier zou ik graag met je over door willen praten. Groeten Louisa Bosker

  2. Ik heb een dik jaar geleden ook zoiets gedaan. Buiten mijn werktijd een stervende patiënte opgezocht en haar verteld dat het fijn was dat ik haar gekend had. Dat ze een mooi mens was. Geen idee of ze me gehoord heeft. Maar dat maakt ook niet uit, ik heb haar toen ze nog leefde hetzelfde gezegd. Haar overlijdenskaart hangt aan mijn koelkast. Sommige mensen maken indruk op je…

  3. Frank op schreef:

    Vol bewondering hoe zij in het leven stond en het verlaten heeft. Ook ik hoop dat de laatste reis aan haar wens voldoet.

  4. Ik ken weinig kommer en kwel in het verzorgingstehuis waar mijn schoonmoeder en oom H zaten en waar mijn schoonvader nu nog steeds woont. Er wordt hard gewerkt en met hart voor de mensen. Ik neem mijn petje af voor mensen in de zorg.

  5. Prachtig omschreven en zeer herkenbaar!

Wilt u een reactie geven?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: