MensenMens

Blog voor mensen en over mensen

Zorg over de ouderenzorg?

Moet ik me zorgen maken?

Het zal best aan het moment liggen waarop ‘het’ opeens weer in de media terecht komt, maar de schrik slaat me een beetje om het hart. In de Volkskrant las ik een artikel van Joris Slaets waarin hij benoemt dat ouderen en zeker dementerenden vaak te lang blijven leven. Mensen gaan uit van het eeuwige leven zegt hij en de medische wereld wakkert dat aan.

Ik ben het, met wat hij in dat artikel zegt helemaal eens. Zelf heb ik jarenlang in een verpleeghuis gewerkt en weet dat daar de kwaliteit van leven voorop staat en niet de lengte van het leven. Daar durft een arts een gesprek aan te gaan over het te naderen levenseinde en over iemands kwaliteit van leven. In die wereld weet men dat verder behandelen soms geen zin meer heeft.

De laatste jaren werk ik in een verzorgingshuis en heb daar de andere kant leren kennen. Ik had daar enkel met huisartsen te maken en daar zat het ‘grote probleem’. Ouderen, soms dementerend en soms niet, mogen bijna niet sterven.  De huisartsen zijn niet gewent om over het naderende sterven te praten, maar blijven een behandeldrang houden. Zij zijn tenslotte arts geworden om mensen te genezen? Dat hebben ze me wel eens verweten als ik een gesprek aanvroeg met de arts over een bewoner. Schrijnende situaties heb ik langer zien voortduren, terwijl dit echt niet in het belang van de bewoner was. Wat heb ik het daar moeilijk mee gehad! De goede huisartsen daar gelaten natuurlijk, voordat ik iemand kwets.

Je hoort in de politiek niet anders praten dan over de hoge kosten door de vergrijzing en door de ouderenzorg. Mag ik dan alsjeblieft schrikken als ik lees dat Mona Keizer (CDA) zich afvroeg of 80-jarigen nog wel een nieuwe heup moeten krijgen? En de jongerenbeweging ‘G500’ die chemokuren in geld berekent? 50 duizend euro voor drie weken chemo?

We gaan nu toch niet door alle bezuinigingen nadenken over het leven van ouderen? Mijn hemel, ik hoop dat men toch wel nuchter blijft kijken.

Ik heb op dit moment een bewoner in zorg, die twee keer kort haar heup gebroken heeft en geopereerd is. Deze bewoner heeft de vitaliteit om snel te revalideren. Is inmiddels 84 jaar en heeft ondanks een rolstoel en een kwieke geest zelf de regie nog volledig in handen en geniet van alles om haar heen.

Laten we goed blijven opletten wat we zeggen én doen!

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

5 gedachten over “Zorg over de ouderenzorg?

  1. Hallo Gerda, wat een moeilijk onderwerp. Ik maak het op dit moment van dichtbij mee. Ik vind het heel goed dat deze arts dit open in de krant durft te zeggen, en dat daarmee breder een discussie op gang komt.
    Ook jouw blog draagt daaraan bij, mooi hoor.
    Ik zou het zo fijn vinden als we onze beelden over de dood meer met elkaar zouden kunnen delen. Nu is het vaak een gebied dat de kerk zich heeft toe-geeigend. Als je niet kerkelijk (meer) bent, dan is het niet zo’n voor de hand liggend onderwerp van gesprek. De angst voor de dood is dan wellicht een reden om steeds aan je lichaam te laten sleutelen. Terwijl het met elkaar delen van beelden over de dood, verwachtingen, angsten ook fijn is.Het kan rust brengen, zelfs als je wat jonger bent en de dood hopelijk nog wat verder weg is…..
    Met hartelijke groet,
    Margo

  2. Inderdaad een heftig onderwerp. Om eerlijk te zijn is het ver van mijn bed show, maar het zal ook voor mij een keer dichtbij komen. Ik kan me wel in jouw mening vinden, de ene tachtig jarige is de andere niet, bij wijze van spreken dan.

  3. Diana op schreef:

    De moeilijste kant van ons werk, en meteen ook de boeienste en bijzonderste…vorig jaar lag mijn opa, vader van mijn vader, van 96 jaar ineens slecht.hij was vlak daarvoor met spoed opgenomen in een verpleeghuis.diagnose alzheimer. Hij at nauwelijks nog, dronk amper ( behalve zijn borreltje dan) en had ineens een bultje. Dat bultje bleek een speekselklierontsteking. De arts ging in gesprek met mijn vader en zei dat dit op te lossen was met een kuur, echter…bij die kuur moest opa veel drinken, en dat deed hij minimaal. Ook dat was op te lossen door een infuus te geven.opa zou dan best weer opkrabbellen, maar hoelang zou het duren voor het volgende zich zou aandienen? Mijn vader besloot om het advies te volgen , geen kuur en meteen pijnbestrijding als het nodig mocht zijn. Opa starte de volgende dag met morfine en is de dag erna in alle rust en waardigheid overleden.
    Voor mij was dit meteen het keerpunt dat ik ter plekke besloot terug te keren in de zorg.de verpleeghuissfeer en omgaan met lastige maar ook zo mooie dingen waar je mee te maken krijgt…..ik ben er nog steeds blij om.( heeft opa toch kaar mooi geflikt dan )

    • Ha Diana. Dat is dan wel mooi geregeld door je opa. Het was ook doodzonde dat je de zorg gedag zei en met kinderen ging werken. Gelukkig dat je weer terug bent. Je bent gewoon een klei met benaderen van mensen met dementie.

      • Diana op schreef:

        Dank je( bloos ) het is wel goed geweest om even te stoppen achteraf….nu weet ik waar echt echt mijn hart ligt.ik zei altijd op het moment dat het me niet meer raakt en ik op de automtische piloot ga stop ik ermee. En dat punt had ik redelijk bereilt.toen ik terugkeerde deed ik dat ook eerst als flex, even kijken of ik het nog
        Euk vond, en ik vond het geweldig weer! Na twee maanden kreeg ik een vast contract aangeboden en die kans greep ik met beide handen aan.een van mijn eerste diensten was een paasbrunch en toen ik zag hoe die mensen genoten…..zatbik ( watje as i am) met tranen in mijn ogen.en even later vertelde een meneer dat hij zijn vrouw zo mist en dat hij z’ on goede vrouw heeft.hij stond met tranen in zijn ogen, en ik ook ( heb toch al een zwak voor de mannelijke bewoners) toen wist ik ook dat het weer goed zat. Het gevoel was er weer,en voorlopig hoop ik nog heel lang van het zorgen te genieten!! Ik heb er echt twee jaar lang niets mee te maken hebben willen hebben( rare zin ?? ) en nu lees ik weer alles wat los en vast zit erover, dus ook deze blogjes. Heerlijk dat ik zo aan het denken wordt gezet door jouw kritiache blik.blijf dat vooral doen, want ik blijf op deze manier van je leren dus bedankt hiervoor.

Wilt u een reactie geven?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: